Praca architektów nieustannie stawia przed nimi wyzwania, zwłaszcza gdy mówimy o wizjonerach, którzy poszukują nietypowych rozwiązań i eksperymentują z konwencjami. Ich zadanie staje się szczególnie wymagające, gdy klient przedstawia niecodzienne oczekiwania, takie jak w przypadku Vladimíra Bachoríka, rzeźbiarza i szklarza, który pragnął całkowicie przeobrazić swoje mieszkanie na praskim osiedlu. Zobaczcie projekt mieszkania dla rzeźbiarza, autorstwa pracowni NEUHÄUSL HUNAL.
Vladimír Bachorík, rzeźbiarz i szklarz, zawsze pracował w swoim mieszkaniu na praskim osiedlu – dlatego chciał zaprojektować szklaną przestrzeń roboczą w ramach całkowitej przebudowy mieszkania. To, czego nie chciał, to drzwi.
To nietypowe zadanie miało ogromny potencjał do generowania nietypowych rozwiązań, które architekci z pracowni NEUHÄUSL HUNAL postanowili wykorzystać jako eksperyment: jakie są maksymalne możliwości klasycznego mieszkania?
Potencjał eksperymentalny.
Celem architektów było wykorzystanie hybrydowej typologii, aby osiągnąć najwyższy stopień swobody, światła i hojności przestrzeni. Zatarte zostały granice i funkcje zarówno pod względem planu, jak i materiału. Przestrzeń została jest maksymalnie otwarta i płynna, pozbawiona drzwi i podzielona jedynie przez łukowate półprzekroje ze szkła profilowanego w kształcie litery U. Półprzezroczyste bloki szkła umożliwiły swobodne przenikanie światła. Ich materialność i charakter naturalnie wpisały się w wieloletnią pracę klienta, tworząc spójne nawiązania do jego dotychczasowych osiągnięć.
Rozwiązania przestrzenne.
Infrastruktura, zwłaszcza przyłącze wodno-kanalizacyjne, jest istotnym aspektem projektowania, który definiuje lokalizację konkretnego obszaru. Centralną częścią jest łuk łazienkowy z toaletą i prysznicem, umieszczony na platformie, która podkreśla jego dominującą rolę. Trzy szklane łuki w kształcie litery U tworzą szatnię, schowek i przestrzeń roboczą, czyli kuchnię. Reszta przestrzeni jest elastyczna i może być w przyszłości dostosowywana do różnych potrzeb. Projekt opiera się na zasadzie jednolitej przestrzeni, która stanowi tło dla życia mieszkańca, szczególnie dla pracy. Zachowana jest zasada usuwania wszystkiego, co nie jest niezbędne i nie łamie prawa.
fot. Radek Úlehla
Elementy wnętrza:
W środku mieszkania znalazła się surowa żelbetową ścianą nośna. Pozostałe ściany i sufit pokryte są białym tynkiem, aby uniknąć betonowego manieryzmu i nadmiernego konkurowania z innymi elementami wnętrza. Obszerna kuchnia została zaprojektowana w sposób funkcjonalny, tak aby pasowała do swojego podstawowego przeznaczenia. W każdej przestrzeni zastosowano różne rodzaje oświetlenia, takie jak surowe linie lub luźne światła punktowe, aby podkreślić charakter danego miejsca. Miejsca związane z wodą mają brudną białą mozaikę, która definiuje strefy kontaktu. Projekt wnętrza oparty jest na zachowaniu równowagi między betonowym surowcem a eleganckim szkłem, bez ograniczania przestrzeni.
Jest to doskonały projekt spełniający potrzeby klienta. Jego surowość hipnotyzuje i zaprasza niczym czuły barbarzyńca. Lubujemy się w takich intrygujących przestrzeniach. A Ty?
Jeśli lubujesz się w minimalistycznych przestrzeniach, przypominamy także projekt włoskiej piekarni PAN <3